Po zwolnieniu kontynuował od 1947 r. pracę naukową na Uniwersytecie Hamburskim, zajmując się nadal badaniami historii osadnictwa niemieckiego na wschodzie. Wydał m.in. książki Siedlungsgeschichte Oberschlesiens ('Historia osadnictwa na Górnym Śląsku’, 1954) oraz Geschichte der deutschen Ostsiedlung in der Neuzeit ('Historia niemieckiego osadnictwa na wschodzie w epoce nowożytnej’, 1957). W 1955 r. został mianowany profesorem. Przeszedł na emeryturę w roku 1968, nie zaprzestał jednak działalności naukowej: w 1981 r. wydał swoje ostatnie dzieło – obszerną monografię rodzinnego bielsko-bialskiego zespołu językowo-osadniczego: Geschichte der deutschen Sprachinsel Bielitz (Schlesien). Zmarł w Salzburgu w 1983 r.
W marcu 1944 r. w Cieszynie otrzymał Oberschlesischer Wissenschaftspreis (Górnośląska Nagroda Naukowa) wraz z odznaczeniem Gauplakette für oberschlesische Landesforschung.
Przypisy
Bibliografia
Gerd Simon et al., Die Grimms der deutschen Sprachinseln im Osten. 2. Chronologie Kuhn, Walter [brak dostępu]. Kuhn, Walter – Kulturstiftung