Akrecja stacjonarna jest możliwa tylko dla W przypadku nierelatywistycznego gazu o tempo akrecji wynosi:
Warto zauważyć, że dokładnie te same równania opisują proces wywiewania materii („ujemnej akrecji”) z powierzchni obiektu będącego źródłem pola grawitacyjnego. Takim procesem jest np. utrata materii z gwiazd poprzez wiatr gwiazdowy. W tym przypadku tempo utraty masy na skutek wiatru określone jest również wzorem , wówczas na początku będzie minus.
Bibliografia H. Bondi (1952) MNRAS 112, 195. Frank, King & Raine, Accretion Power in Astrophysics, Cambridge University Press. Kato, Fukue & Mineshige, Black-Hole Accretion Disks – Towards a New Paradigm, Kyoto University Press.
Kategoria:Fizyka gwiazd Kategoria:Czarne dziury