Badania historyczno-terenowe – koncepcja badań zaproponowana przez polskiego socjologa Kazimierza Dobrowolskiego, łącząca perspektywy socjologiczną i historyczną.
Dobrowolski uważał, że tradycyjne metody badawcze stosowane w socjologii i historii są niewystarczające i ograniczone. Historycy w swoich badaniach opierają się przede wszystkim na materiałach pisanych, w szczególności na archiwach, natomiast socjolodzy skupiają się na badaniu współczesnego stanu społeczeństw. Badania historyczno-terenowe mają łączyć podejścia obu nauk i tym samym uzupełniać ich braki. Historycy powinni więc być zainteresowani również badaniem życia obecnego, a socjolodzy odtwarzaniem przeszłości.
Podstawą teoretyczną badań historyczno-terenowych była metoda integralna Dobrowolskiego. Badacz powinien wykorzystywać i łączyć różne techniki badawcze, oraz starać się uchwycić całokształt uwarunkowań historycznych, geograficznych i społecznych danego zjawiska. Pozostałymi założeniami metody były: holizm, funkcjonalizm oraz historyzm.