Wszelki redukcjonizm w podejściu do zjawisk społecznych jest niedopuszczalny i starając się je zrozumieć, należy wgłębić się w całokształt czynników prowadzących do ich wytworzenia. Ten całokształt czynników nazywany jest podłożem historycznym. W ogólnych zarysach można w nim wyróżnić podłoże geograficzne, demograficzne oraz kulturowe. Podłoże kulturowe jest najbardziej złożone i najtrudniej je zrekonstruować. Składają się na nie te elementy rzeczywistości społecznej, które zostały przekazane przez poprzednie pokolenia, a więc m.in. wytwory materialne, sposoby porozumiewania się, wiedza, zwyczaje, wierzenia, stereotypy czy organizacja produkcji.
Wiele z elementów podłoża kulturowego stanowi przeżytek kulturowy, tzn. zostało wytworzone na potrzeby innego stanu społecznego, lecz zachowało się do stanów obecnych. Badanie przeżytków pozwala historykom docierać do przeszłych stanów społecznych, a tym samym wzbogacać i uzupełniać materiał ze źródeł archiwalnych. Niektóre wspólnoty lokalne przechowały więcej przeżytków niż inne i tym samym stanowią lepszy przedmiot badań.