Według tradycji od najwcześniejszych lat Dagobert odznaczał się łagodnością i pobożnością. Jako władca pozostawił rządy głównie w rękach majordoma, zaś sam zajął się zakładaniem nowych opactw i klasztorów, w tym Surbourg i Wissembourg w Alzacji, której ówczesny książę był jego kuzynem. Niemniej jednak był inteligentnym i wykształconym człowiekiem, który nie mógł być w pełni kontrolowany przez majordoma i stronnictwa polityczne.
Podczas wzrostu napięcia między Austrazją a Neustrią, Dagobert został zamordowany w czasie polowania 23 grudnia 679, w pobliżu Stenay (Stenay-sur-Meuse) w Ardenach, prawdopodobnie na polecenie Ebroina, który nadal był majordomem pałacu Neustrii. Wilfryd musiał być w tym czasie w Austrazji, ponieważ, według jego biografa, opuścił on Austrazję po śmierci Dagoberta, wskutek zagrożenia ze strony zwolenników Ebroina.
Dagobert nie pozostawił po sobie męskiego potomka.