Jego państwo zostało podzielone między możnowładców, pozostali władcy merowińscy podzielili Nadrenię między siebie, a Pepin II, majordom Austrazji (679-714), nie obsadził na tamtym tronie nikogo aż do bitwy pod Tertry (687), kiedy koronowano Teuderyka III.

Dagobert II był ostatnim z dynastii Merowingów niezależnym władcą Austrazji (wyjątkiem był kandydat Karola Młota Chlotar IV).

Kult Po śmierci, Dagobert był czczony przez lud jako męczennik. Klasztor w Stenay stał się ośrodkiem kultu Dagoberta, czczonego już w 1068 jako „świętego Kościoła”. Kult rozprzestrzenił się również do Alzacji i Lotaryngii; czczono go w diecezjach: Verdun, Metzu i Nancy.

Dagobert jest uznawany za świętego przez Kościół katolicki, podobnie jak jego ojciec i wielu innych Merowingów.

Wspomnienie liturgiczne św. Dagoberta II obchodzone jest w dies natalis (23 grudnia).

Zobacz też kult świętych wstawiennictwo świętych

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Merowingowie Kategoria:Władcy Franków Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w 679 Kategoria:Zamordowani monarchowie