Wczesne jego publikacje obejmowały zagadnienia religii, kuchni, rolnictwa i kultury masowej Indii.
W przetłumaczonej na język polski pracy Modernity at Large. Cultural Dimensions of Globalization (Nowoczesność bez granic. Kulturowe wymiary globalizacji) Arjun Appandurai zajmuje się wpływem mediów na tożsamość w czasach powszechnej globalizacji, analizuje nowoczesność z perspektywy antropologicznej, pokazuje kryzys nowoczesności opartej na politycznym modelu narodowościowym. Wskazuje na rolę mediów i masowych migracji w wyobrażeniowym kreowaniu tożsamości jednostek i grup. Dowodzi, że globalizacja nie jest homogenizacją, lecz odwrotnie: wprowadzeniem różnic w homogeniczne struktury wspólnot.
Złożoność teraźniejszej sytuacji kulturowej ma najściślejszy związek, zdaniem Appadurai’a, z dysjunkcją, to jest rozchodzeniem się dróg ekonomii, polityki i kultury (rozejście takie postulował już wcześniej Daniel Bell w swojej pracy The Coming of Post-Industrial Society). Elementarny model globalnej dysjunkcji (która jest przeciwieństwem koniunkcji, a więc wynikania, ścisłego związku przyczynowo-skutkowego między składowymi określonego procesu) wyraża się w zaproponowanym przez Appaduraia zestawie oryginalnych neologizmów.