Kultura dla Appanduraia nie jest spójnym, zintegrowanym konstruktem, ale bardziej zbiorem różnic. Różnice te rozpowszechnione na fali ludzkich dyskursów prowadzą do wytworzenia rozmaitych koncepcji tożsamości wokół których skupiają się poszczególne społeczności. Appandurai odrzuca primordialną koncepcję narodu i wskazuje, podobnie jak wielu innych myślicieli, na kryzys państwa narodowego. Uważa, że nowoczesność prowadzi do zachwiania stabilności habitusu (w rozumieniu jakie nadał temu terminowi Pierre Bourdieu) – wielość nowych nieprzewidywalnych możliwości sprawia, że większą role zaczyna odgrywać idea improwizacji. Appandurai nie zgadza się wprost z tezą Jeana Baudrillarda, że we współczesnych społeczeństwach konsumpcja odgrywa główną rolę, jaką kiedyś odgrywała produkcja. Nawiązując do prac Norberta Eliasa, wskazuje, że bliższe prawdy jest stwierdzenie, że konsumpcja stała się pracą cywilizującą postindustrialne społeczeństwa.