Jednostka wyposażona była w reflektor, umieszczony z tyłu pomostu bojowego.
Załoga okrętu składała się z 20 oficerów i marynarzy.
Służba SM Tb XII został wcielony do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine 23 maja 1911 roku. W 1910 roku oznaczenie torpedowca zmieniono z cyfry rzymskiej na arabską (SM Tb 12). W momencie wybuchu I wojny światowej SM Tb 12 wraz z SM Tb 8, SM Tb 10 i SM Tb 11 wchodziły w skład 19. Grupy Torpedowców Sił Obrony Lokalnej w Sebenico. Jednostka pełniła służbę patrolową wokół baz, eskortowała zespoły okrętów i używana była do trałowania.
Z powodu rozpadu monarchii habsburskiej 1 listopada 1918 roku na jednostkach opuszczono po raz ostatni banderę KuKK. Po zakończeniu wojny były Tb 12 pływał pod banderą Państwa Słoweńców, Chorwatów i Serbów i w grudniu 1918 roku wszedł na mieliznę nieopodal Spalato. W wyniku przeprowadzonego w styczniu 1920 roku podziału floty austro-węgierskiej wrak torpedowca został przyznany Włochom i złomowany w 1922 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jugosłowiańskie torpedowce Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Danubius Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Adriatyckim Kategoria:Torpedowce typu Tb VII Kategoria:Zatopione torpedowce