Czytając kolumnami otrzymujemy szyfrogram: DFGDAG ADXFXG FADDFG GFAFFX AXGADF . Litery szyfrogramu zostały podzielone na 6-znakowe grupy dla łatwiejszego czytania. Nie należy dzielić ich ze względu na liczbę liter w wierszu, gdyż to może ułatwić złamanie szyfru.
ADFGVX W czerwcu 1918 roku została dodana litera V, co umożliwiało szyfrowanie 36 znaków – całego alfabetu (I oraz J były oddzielnymi literami) i cyfr od 0 do 9.
Kryptoanaliza ADFGVX został złamany przez francuskiego porucznika Georges Painvina. Na początku Painvin zdołał jedynie ustalić, że szyfrowanie opiera się na szachownicy Polibiusza, a do szyfrowania używane są klucze dzienne. Okazało się, że niektóre z wiadomości nadawanych tego samego dnia miała identyczne początki. Jednocześnie wyodrębnił litery służące do szyfrowania (ADFGVX), a następnie sprawdził jak często występują poszczególne pary liter. Najczęstszą występującą kombinacją było DG – wywnioskował stąd, że jest to litera e, która w języku niemieckim występuje najczęściej. Na podstawie dalszej analizy statystycznej udało mu się zrekonstruować całą tablicę.