Upadek powstania kościuszkowskiego nie stanowiło jednak końca jego działalności niepodległościowej. Po 6 grudnia 1806 roku i na wniosek gen. Dąbrowskiego przyjął obowiązki regimentarza pospolitego ruszenia szlachty mazowieckiej, a po 16 grudnia zgodził się zostać, zgodnie z sugestiami Józefa Wybickiego, prezesem Izby Administracyjnej przyszłego Departamentu Płockiego. Nie był w stanie jednak pełnić zbyt długo powierzonych mu wtedy obowiązków, gdyż z końcem 1808 roku prawdopodobnie na znak protestu przekazał je płk. Rajmundowi Rembielińskiemu. Nie stanowiło to jeszcze końca jego działalności politycznej. Na wniosek Rady Stanu Księstwa Warszawskiego przyjął obowiązki marszałka szlachty powiatu pułtuskiego i doprowadził do wyboru jej pierwszego posła na sejm, czyli Ludwika Pączkowskiego z Romanowa pod Makowem, syna wojskiego mniejszego przasnyskiego. Później udzielał się na terenie powiatu, gdyż będąc między innymi dzierżawcą Długosiodła zajął się tam organizacją szkoły elementarnej.