niepokoju współczesnego człowieka”, ale także „dumy z osiągnięć ludzkiego rozumu”. Tylicka równocześnie skrytykowała ludzkich bohaterów powieści, którzy w porównaniu do Robika „wypadają blado” i z powodu swej doskonałości i profesjonalizmu bardziej przypominają roboty niż ludzi.

W 1979 roku Stanisław Frycie scharakteryzował książkę jako napisaną w tradycyjnej konwencji fantastyczno-przygodowej. Frycie zauważył, że przedstawiony świat, pełen gadżetów fantastycznonaukowych, „fascynuje wyobraźnię”, ale za bardziej wartościowe uznał poruszenie tematów filozoficznych i moralnych. Przedstawiony w powieści świat ocenił jako optymistyczny – wolny od konfliktów, pokazujący solidarnie współpracujących bohaterów. Zauważył także, że postać robota Robika jest przedstawiona bardzo pozytywnie i „skupia w sobie cechy, jakie winny charakteryzować ludzi przyszłości: odwagę, mądrość, poświęcenie dla innych, a także poczucie humoru”. W 2007 roku Frycie powrócił do tej pozycji, uznając ją za bardziej tradycyjną fantastykę dla „dzieci starszych” poruszającą tematy filozoficzne i moralne, pozytywnie także oceniając ją jako „jedną z bardziej udanych wizji ery kosmicznej w powojennej fantastyce dla dzieci”.