w Europie pomija się inwokacje poza umowami zawieranymi ze Stolicą Apostolską b) intytulacja – nazwanie organów, wymienienie stron c) arenga – przyczyny, które skłoniły państwa do podpisania umowy d) narracja – opis czynności, które doprowadziły do zawarcia umowy, np. podczas spotkań postanowiono o zawarciu umowy e) komparycja – ewentualna wzmianka o wyznaczeniu pełnomocników
III. stwierdzenie uzgodnienia tekstu umowy („Państwa-Strony niniejszej konwencji, (...) uzgodniły, co następuje:”)
IV. dyspozycja a) część materialnoprawna – meritum sprawy, konkretne zagadnienia; najczęściej spotykane klauzule (typowe elementy, zawsze w tym samym brzmieniu): 1. o trybie rozstrzygania sporów – klauzula sądowa, arbitrażowa 2. wzajemności – tylko sfera ochrony praw człowieka nie opiera się na zasadzie wzajemności – wszystkie inne sfery wymagają jej 3. klauzula najwyższego uprzywilejowania (KNU) – w obrocie gospodarczym, nikogo nie uprzywilejowuje, tylko zabezpiecza przed dyskryminacją („nie będziemy traktować was gorzej niż kogokolwiek innego”);