Nie miał żadnych podręczników, więc wykłady wygłaszał na podstawie przygotowywanych z pamięci notatek robionych na luźnych karteczkach. Jeszcze w oflagu przepisał te notatki do zakupionego w obozowym sklepiku zeszytu i w ten sposób przygotował materiał na podręcznik z podstaw astronomii dla geografów. Pierwsze wydanie podręcznika, który zatytułował „Astronomiczne podstawy geografii”, ukazało się już w 1948 (kolejne w latach 1953, 1964, 1966). W 1948 wydano też „Atlas astronomiczny”, którego projekt Opolski stworzył także w oflagu.
W 1945 uwolniony został z obozu przez oddziały brytyjskie. Dzięki aktywności Polskiej Misji Repatriacyjnej w grudniu znalazł się w Polsce. Dołączył do grona przesiedleńców, którzy musieli opuścić dawne tereny wschodniej Polski należące do Ukraińskiej Republiki Radzieckiej. Wraz z żoną i synem, którzy przyjechali do Polski razem z grupą pracowników Uniwersytetu Lwowskiego przesiedlanych na zachód Polski, dostał się do Wrocławia. Tam spotkał prof. Eugeniusza Rybkę, który objął we Wrocławiu kierownictwo opuszczonego niemieckiego obserwatorium astronomicznego. Zgłosił się do prof. Rybki i już 15 grudnia został adiunktem Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (późniejszego Instytutu Astronomicznego Uniwersytetu Wrocławskiego).