Organizacja w swoim programie politycznym nie rozstrzygała kwestii ustroju przyszłego państwa litewskiego, podkreślając konieczność walki o jego niepodległość.

W tym samym okresie wiele oddziałów partyzanckich formowało się spontanicznie, bez łączenia się z większymi politycznymi organizacjami podziemia. Jesienią 1944 powstała drużyna "Tygrys", która przerodziła się do 1945 w zgrupowanie o tej samej nazwie, a następnie stała się podstawą do powstania partyzanckiego okręgu Witolda z majorem Jonasem Kimštasem-Žalgirisem na czele. W powiecie wiłkomierskim władze radzieckie szacowały siłę oporu na 1100 partyzantów zrzeszonych w 35 oddziałach, z których powstał Okręg Wielkiej Walki Litewskiej Armii Wolności. Ogniska oporu uformowały się w Trokach i Kiejdanach. Na Suwalszczyźnie w styczniu 1945 powstało zgrupowanie "Żelazny Wilk", które latem 1945 stało się podstawą okręgu Suwałki, przemianowanego następnie na Tauras. Na Litwie południowej w tym samym roku powstał okręg "Dainava".