Eksponentami nowego trendu, którzy niemal już całkowicie zerwali z tradycjami włoskiego śpiewania stali się: wśród solistów Lucio Battisti i, już w latach 70., Claudio Baglioni a wśród zespołów – Le Orme (pierwszy album nagrany w 1968 w stylu Emerson, Lake and Palmer), Premiata Forneria Marconi (również odwołująca się do twórczości Emerson, Lake and Palmer oraz Yes czy nazwana przez krytyków „światowym ambasadorem włoskiego rocka”), Equipe 84 (początkowo naśladująca Bee Gees, później proponująca własną muzykę) czy Banco del Mutuo Soccorso (zespół z kręgu rocka progresywnego.
Ale ich już nikt nie nazywał ”urlatori”, bowiem nowoczesne śpiewanie zostało dawno przyswojone i zaakceptowane na gruncie włoskiej muzyki pop a czerpanie z obcych wzorów stało się powszechne.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Wpływ amerykańskiego rock and rolla na włoską muzykę pop (jęz. wł.)
Kategoria:Włoscy piosenkarze