Te nacjonalistyczne hasła znalazły posłuch wśród Burów i dzięki ich głosom NP zwyciężyła w wyborach parlamentarnych w 1924. W 1931 parlament brytyjski oraz parlamenty dominiów (w tym parlament ZPA, zdominowany przez posłów NP) przyjęły Statut Westminsterski, dający dominiom pełną niepodległość i tworzący Commonwealth – stanowiło to częściowe ziszczenie się dążeń niepodległościowych Burów. W czasie rządów w partii narodziła się skrajnie nacjonalistyczna frakcja pod przewodnictwem Daniela F. Malana (kalwińskiego duchownego i redaktora pisma Die Burger), która, gdy NP połączyła się z Partią Południowoafrykańską Jana Ch. Smutsa i utworzyła centrową Partię Jedności, przekształciła się w osobne ugrupowanie – Oczyszczoną Partię Narodową. Przyjęła ona za program zradykalizowaną wersję pierwotnego programu NP. Żądała ona pełnej suwerenności od Wlk. Brytanii, czyli utworzenia republiki z własną głową państwa oraz wystąpienia z Brytyjskiej Wspólnoty Narodów, oraz pełnego rozdziału ras. W 1939 przeciwstawiała się przystąpieniu ZPA do wojny z III Rzeszą i po cichu popierała sabotaż rządów Jana Smutsa przez nacjonalistyczne organizacje paramilitarne, przede wszystkim Ossewabrandwag.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nacjonalizm afrykanerski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.