Rozkazem z 31 maja 1944 r. w ramach 1 Floty Powietrznej Luftwaffe została utworzona estońska eskadra myśliwska. Otrzymała ona ok. 12 samolotów Fokker С.VE, pochodzących z duńskiego lotnictwa. W czerwcu do Niemiec na szkolenie odkomenderowano 5 pilotów NSG 11. Byli to: por. Karl Lumi, por. Lembit Raidal, por. Olt John Sepa, ppor. Jüri Kukk i podoficer Aksel-Meinhard Kessler. Wkrótce do Rzeszy udała się druga grupa Estończyków w składzie: por. Edgar Martenson, por. Anatol Rebane, por. Albert Vaart, ppor. Voldemar Eller i ppor. Harri Kõllo. Trzech spośród nich (L. Raidal, J. Kukk i V. Eller) zginęło w wyniku wypadków samolotowych. Od lipca Estończycy bazowali na lotnisku koło wsi Rahkja, skąd rozpoczęto dokonywać bojowych wylotów w rejon Narwy. Od września 2 pilotów estońskich: por. K. Lumi i por. J. Sepa latało w składzie niemieckiej JG 54.