thumb|Grób polityka Antoniego Antczaka na Starych Powązkach w Warszawie Antoni Antczak, ps. Ida, Adamski, Antoni, Dyrektor (ur. 15 maja 1890 w Wolenicach, zm. 31 sierpnia 1952 we Wronkach) – polski dziennikarz i działacz chadecki, samorządowiec, poseł na Sejm II kadencji (1929–1930) i do Krajowej Rady Narodowej (1945–1946), delegat okręgowy na Pomorze Delegatury Rządu na ziemie włączone do III Rzeszy.
Życiorys Po odbyciu służby wojskowej 1914 wyjechał w celach zarobkowych do Westfalii. Tam pracował jako górnik i działał w Narodowym Stronnictwie Robotników. W kwietniu 1920 zamieszkał w Toruniu, gdzie był udziałowcem, a później dyrektorem Drukarni Robotniczej, wydającej m.in. „Ekspress Pomorski”, „Głos Robotnika” i „Obrony Ludu”. W latach 1926–1928 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Głosu Robotnika”. W latach 1925–1935 i 1937–1939 kierował Towarzystwem Śpiewaczym „Moniuszko”, pełnił również funkcję prezesa Pomorskiego Związku Śpiewaczego i Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego (według innego źródła w Pomorskim Towarzystwie Muzycznym pełnił stanowisko wiceprezesa).
W latach 1926–1929 był przewodniczącym Rady Miasta Torunia. W latach 1929–1930 pełnił mandat posła na Sejm II kadencji (1929–1930).