Na pocz. lipca przeniesiono go pod Puławy, po czym przemianowano na 1 Bojowy Batalion Armeński. Składał się z 1, 2 i 3 kompanii strzeleckich, 4 kompanii karabinów maszynowych i 5 kompanii sztabowej. Kompanie strzeleckie liczyły po 180-200 żołnierzy, karabinów maszynowych – ponad 140, a sztabowa – ok. 250. W międzyczasie uzupełniano go nowymi Ormianami z Armii Czerwonej. Ogółem było to ok. 800 ludzi. Ostatecznie batalion otrzymał numer 808. W tym samym czasie Ormian gromadzono też w Dubnie i Lublinie. Zostali oni umundurowani w uniformy francuskiej i belgijskiej armii. Po 3 miesiącach szkolenia wojskowego sformowano z nich cztery kompanie strzeleckie, liczące ok. 800 żołnierzy. W maju 1942 r. zostały one przeniesione do obozu pod Radomiem. W tym miesiącu przybyły tam jeszcze 2 transporty jeńców wojennych armeńskiego pochodzenia w liczbie ok. 500 ludzi, z których utworzono 5 kompanię. Na czele 808 Batalionu stanął niemiecki oficer Wehrmachtu mjr Kucera, który zaktywizował proces szkoleniowy. Zostały utworzone 2-tygodniowe kursy dowódcze dla młodszych oficerów. Bardzo ważne były też spotkania propagandowe, na których prowadzono szkolenie ideologiczne, organizowano wykłady i odczyty, rozdawano gazetki w języku armeńskim i rosyjskim. W sztabie batalionu było po 4 Niemców i 4 Ormian – emigrantów.