W środku budynku mieli rozlać benzynę, a także inne łatwopalne substancje chemiczne, a następnie podpalić gmach, po czym wrócić tunelem do mieszkania Göringa.
W maju 1933 przed sądem w Lipsku o podpalenie Reichstagu oskarżono holenderskiego komunistę Marinusa van der Lubbego, ujętego na miejscu zdarzenia oraz prominentnych działaczy partii komunistycznej: Ernsta Torglera (przewodniczącego frakcji KPD w Reichstagu) oraz członków Kominternu, Bułgarów Georgi Dimitrowa (późniejszego długoletniego sekretarza generalnego Kominternu, po II wojnie światowej komunistycznego premiera Bułgarii), Błagoja Popowa i Wassila Tanewa.
Ernst miał pozostawić zeznanie tzw. testament Ernsta, w którym szczegółowo opisał podpalenie Reichstagu przez nazistów. Akcję z polecenia Göringa i Goebbelsa mieli zaplanować m.in. hr. Wolf-Heinrich von Helldorf (szef berlińskiej policji), Karl Ernst, Edmund Heines (SA-Obengruppenführer i szef policji w Breslau) a podpalenia miał dokonać Ernst wraz z dwoma zaufanymi SA-mannami i Marinusem van der Lubbe. Jednak dokument ten okazał się fałszerstwem komunistycznej prasy na wygnaniu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Członkowie Freikorpsu Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Posłowie do Reichstagu