Fernández zagrał w ośmiu meczach - obu z Ekwadorem, u siebie z Urugwajem, u siebie z Brazylią (stracił bramkę), na wyjeździe z Brazylią (stracił 2 bramki), u siebie z Chile, na wyjeździe z Chile (stracił bramkę) oraz w dodatkowym, decydującym o mistrzostwie Ameryki Południowej pojedynku z Chile na Estadio José Amalfitani w Buenos Aires.
W 1980 roku razem z klubem Cerro Porteño sięgnął po tytuł wicemistrza Paragwaju.
Nadal jako gracz klubu Cerro Porteño wziął udział w turnieju Copa América 1983, gdzie Paragwaj nie zdołał obronić mistrzowskiego tytułu. Fernández zagrał w obu półfinałowych meczach z Brazylią, tracąc bramkę w pierwszym spotkaniu, rozegranym w Asunción.
Wkrótce po mistrzostwach kontynentalnych Fernández przeniósł się do Kolumbii, gdzie grał w klubie Deportivo Cali. Jako piłkarz klubu Deportivo Cali był w kadrze reprezentacji podczas eliminacji finałów mistrzostw świata w 1986 roku, w których zagrał we wszystkich czterech meczach - dwóch z Chile i dwóch z Kolumbią, tracąc 2 bramki w każdym z meczów wyjazdowych. Następnie wziął udział w finałach mistrzostwa świata w 1986 roku, gdzie Paragwaj dotarł do 1/8 finału. Fernández zagrał we wszystkich czterech meczach - z Irakiem, Meksykiem (stracił bramkę), Belgią (stracił 2 bramki) i Anglią (stracił 3 bramki).