Projekt przewidywał początkowo budowę 3 samolotów do lotu oraz 1 do prób wytrzymałościowych. Do napędu miał być zastosowany amerykański silnik Lycoming GO-435-C2. Propozycje z dokładnym opisem oraz podaniem charakterystyk lotnych i harmonogramu prac przedstawiono Zarządowi Aeroklubu PRL. Do końca 1967 roku Aeroklub PRL nie podjął decyzji co do budowy samolotu.
Konstrukcja Kadłub – konstrukcji półskorupowej ze stopów aluminium o małej ilości wręg. Przejścia kadłub-skrzydło oraz kadłub-usterzenie miały być wykonane z lekkich laminatów. Dla kontroli i konserwacji układów sterowania były przewidziane w pokryciu kadłuba odpowiednie wzierniki. Odsuwana do tyłu limuzyna z przesuwanymi po obu stronach okienkami, miała być zaopatrzona w mechanizm zrzutu awaryjnego. Przyrządy pokładowe, zamontowane w bloku stanowić miały zespół łatwo wymienny w całości. Podłoga w kabinie konstrukcji typu sandwich z przekładką. Przewidziane wyłożenie wnętrza kabiny tapicerką. Skrzydło niedzielone na całej rozpiętości miało być montowane do kadłuba od spodu na 4 sworznie. Obrys skrzydła prostokątno-trapezowy. Konstrukcja skrzydła drewniana. Skrzydło zaopatrzone w metalowe klapy krokodylowe oraz lotki typu Fryzego, całkowicie wyważone masowo. Dwa zbiorniki paliwa o pojemności ok. 60 l miały się mieścić w kesonie przednim, po obu stronach kadłuba.