Regencja Natalii trwała jedynie miesiąc. Zofia przeprowadziła zamach stanu i strąciła przyrodniego brata z tronu; podczas trwających walk Natalia straciła kilku przedstawicieli swojej rodziny, w tym dwóch braci: Afanasija i Iwana. Przestraszona Natalia wydała buntownikom swego brata aby położyć kres krwawemu przewrotowiIwan przez dwa dni skutecznie ukrywał się przed napastnikami. Zakończeniem konfliktu była wspólna koronacja Iwana i Piotra na "cara pierwszego" i "cara drugiego" pod regencją Zofii.
Wygnanie Natalia, której stronnicy ucierpieli lub zostali zabici podczas przewrotu pałacowego, nie miała żadnego wpływu na rządy; została zmuszona do poddania się woli Zofii. Wygnano ją wraz z Piotrem niedaleko Moskwy - do wsi Prieobrażenskoje. Z dworu carskiego otrzymywała minimalne środki na utrzymanie i często musiała prosić o wsparcie finansowe.
Ostatnie lata życia W drugiej połowie 1689 r. Piotr zdołał pozbawić władzy Zofię i zamknąć w klasztorze. Podczas nieobecności cara Natalia sprawowała rządy przy wsparciu patriarchy Joachima i Dumy Bojarskiej. Z jej woli Piotr poślubił Eudoksję Łopuchinę.
Pod koniec 1693 r. Natalia ciężko zachorowała. Zmarła 25 stycznia 1694 r.
Pochowana została w monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Moskwie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Almanach Gotajski
Linki zewnętrzne
Kategoria:Caryce Rosji Kategoria:Urodzeni w 1651 Kategoria:Zmarli w 1694 Kategoria:Regenci