to z kolei pozwoliłoby jednemu elementowi, takiemu jak choćby nagłówki sekcji, być wyrenderowanymi jako wielki, wyboldowany tekst w jednym arkuszu stylu, lub jako czerwony, wycentrowany tekst w innym, bez potrzeby manualnej interwencji. Częściej niż nie, to wymaga semantycznej struktury dokumentu, o której należy zadecydować przed napisaniem go. Edytor także potrzebuje systemu, by eksportować ustrukturyzowaną zawartość by wygenerować ostateczny format dokumentu, wynikający z zdefiniowanej struktury.
Największą zaletą tego systemu jest kompletna separacja zawartości i prezentacji: użytkownicy mogą ustrukturować i napisać dokument raz, zamiast przeskakiwać pomiędzy dwoma sposobami prezentacji - podejście, które wymaga swojego własnego switch cost. A skoro renderowanie i formatowanie zostało oddane w ręce systemu informatycznego, pozwala to także zachować stały wygląd dokumentów.
Procesory dokumentów
W przeciwieństwie do nieustrukturyzowanych dokuemntów o stałym sposobie prezentowania, procesor dokumentu, w kontraście do procesora tekstu, musi być wykorzystany w paradygmacie WYSIWYM.