Pierwszym procesorem dokumentu, który określił siebie jako WYSIWYM był LyX, choć podobne koncepty można prześladzić do wcześniejszych systemów, takich jak LaTeX, Interleaf (modelowany na pionierskich eksperymentach w Xerox PARC i FrameMaker).
Dla przykładu, w FrameMakerze, dokument może być autoryzowany (wyświetlony i edytowany) korzystając z dwóch możliwych podglądów – tagi stylistyczne (zwane "formatami") i zawartość dokumentu znajdują się w "body pages", a struktura i prezentacja dokumentu jest definiowana w "master pages"Ściśle rzecz ujmując, takie wyjaśnienie podglądów FrameMakera stosuje się tylko do tak zwanych "dokumentów nieustrukturyzowanych". Tych podglądów nie należy mylić z powszechnie znanymi trybami FrameMakera używanymi, by autoryzować rożne typy dokumentów. Tryb dla nieustrukturyzowanych dokumentów jest znany jako "struktured FrameMaker" lub po prostu "FrameMaker", w czasie ,gdy tryb dla "ustrukturyzowanych dokumentów" nazywa się "Structured FrameMaker". Od FrameMakera 12, oferuje on także trzeci tryb, zwany "FrameMaker XML Autor".