Opowiadania W ostatnich latach zesłania napisał po rosyjsku jedenaście opowiadań (dwa zaginęły)J. Jędrzejewicz, Posłowie, [w:] T. Szewczenko, Przejażdżka z przyjemnością i nie bez morału, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1960, s. 197., tematem których było życie Imperium Rosyjskiego lat 30.-50. XIX wieku, losy chłopów, a przede wszystkim dzieje talentów artystycznych, zrodzonych w masach ludowych i przebijających się z ogromnym wysiłkiem ku kulturze. W niektórych z nich nietrudno odnaleźć elementy autobiograficzne: Najemnica, Warnak, Księżna, Muzykant, Artysta, Przejażdżka z przyjemnością i nie bez morału i inne.
Po powrocie z zesłania napisał poemat Neofici (1857), w którym ukazał życie pierwszych chrześcijan i prześladowanie ich przez Rzymian. Cechą charakterystyczną utworów Szewczenki z ostatniego okresu życia jest widoczne wyzwalanie się spod wpływu folkloru, częste nawroty do tematyki biblijnej.
Dramaty W latach 40. Szewczenko wystąpił w literaturze rosyjskiej i ukraińskiej jako dramatopisarz. Znamy dziś urywki jego dramatu Nikita Hajdaj oraz pełny tekst sztuki o tematyce obyczajowej Nazar Stodola (1844) nawiązujący do tradycji Kotlarewskiego.