Pochowano go na cmentarzu Smoleńskim w Petersburgu. W maju 1861 przewieziono jego zwłoki, zgodnie z życzeniem wyrażonym w utworze Testament, pod Kaniów na wysokie wzgórze, skąd roztacza się szeroki widok na Dniepr i pola Ukrainy.
Obecnie wokół grobu poety znajduje się Narodowy Rezerwat Szewczenki.
Twórczość
Poezje Pierwsze próby poetyckie Szewczenki przypadają jeszcze na rok 1837, czyli na okres poddańczy. W tym czasie powstała ballada Urzeczona. Po wykupieniu z poddaństwa rozpoczął okres niezwykle intensywnej pracy poetyckiej, pisząc w języku ukraińskim. Swój pierwszy utwór poetycki oddał Szewczenko Hrebince, aby go zamieścił w projektowanym dodatku ukraińskim do czasopisma „Otieczestwiennyje Zapiski”'. Dodatek ten nie ukazał się, wiersz wydrukowano dopiero w 1841 w almanachu Łastiwka. W 1840 wyszedł w Petersburgu pierwszy zbiorek poetycki Szewczenki Kobziarz. Składał się on z ośmiu utworów. W 1841 ogłosił drukiem poemat Hajdamacy.