W 1182 r. Pojo Chinul właśnie po takim zgromadzeniu w klasztorze Poje zachęcił swoich 10 uczniów do praktykowania "mądrości (skt pradźnia) i medytacji (skt. dhjana)". Taki był początek słynnego ruchu Społeczności Medytacji i Mądrości, który łączył zarówno osoby świeckie jak i mnichów.
W 1278 r. dyplomata chiński dynastii Yuan donosił odpowiednim organom Chin, że celem owych zgromadzeń jest rzucenie na Chiny klątwy. Aby to sprawdzić, Yuanowie na trzy następne zgromadzenia przysyłali obserwatorów, a strona koreańska wysyłała wyjaśnienia, aby nie doprowadzić do nieporozumień.
Dzięki tym zgromadzeniom rola sŏnu niepomiernie wzrosła.
Zgromadzenia te kontynuowano do panowania króla Kongmina.
Przypisy
Bibliografia Red. L.R. Lancaster, K. Suh, C.S. You. Buddhism in Korea. A Royal Religion. Asian Humanities Press, Fremont, 2002
Kategoria:Buddyzm koreański Kategoria:Praktyki buddyjskie