Ponadto Komisarz mógł wizytować, w imieniu rządu polskiego obce okręty zawijające do gdańskiego portu, a także przyjmować wizyty dowódców obcych okrętów bez zgody i wiedzy władz gdańskichUprawnienie to było przedmiotem sporu polsko-gdańskiego na przełomie 1922 – 23, pozytywnie dla Polski rozstrzygniętego.. Komisarz miał przywilej eksterytorialności. Poza tym Komisarz Generalny wpływał na kadrową obsadę Komisariatu. Początkowo premier, a następnie od 1923 minister spraw zagranicznych, w porozumieniu z Komisarzem, mianowali urzędników Komisariatu. Żadne zarządzenia władz i urzędów polskich, dotyczące ogółu ludności polskiej na terenie WMG, nie mogły być wydawane bez zgody Komisarza, zaś spory między nim a przedstawicielstwem jakiegoś ministerstwa w Gdańsku rozstrzygali wspólnie minister spraw zagranicznych i odpowiedni minister. Do obowiązków Komisarza należało przygotowywanie raportów zawierających sugestie, co do sposobu działalności dla tych ministerstw i urzędów, które miały swoich reprezentantów w WMG.