Prześladowania innych odłamów sunnizmu W czerwcu 827 Al-Mamun ogłosił dekret o „stworzonym Koranie”, który miał odtąd obowiązywać wszystkich poddanych kalifa. W tymże dokumencie ogłoszono Alego najważniejszym prorokiem po Mahomecie, co oznaczało ukłon w stronę szyizmu. Dogmat o stworzeniu Koranu kalif potwierdził w maju 833, tuż przed śmiercią. Kalif powoływał się na werset: „Oto uczyniliśmy ją Koranem arabskim”Koran, [tłum. J. Bielawski], XLIII, 2 (inna dżaalna-hu koranan arabijjan انا جعلناه قرانا عربيا), i twierdził, że „dżaalna” (جعلنا) i „chalakna” (خلقنا) znaczy w tym konkretnym przypadku to samoSourdel J. i D.: op. cit., s. 157 i n.; Hauziński J.: op. cit., s. 134. Powołano za panowania Al-Ma'muna specjalny trybunał (arab. „al-mihna”) ścigający przeciwników oficjalnego wyznania. Stanął przed nim m.in. Ahmad Ibn Hanbal (zm. 855), wybitny uczony sunnicki, zbieracz hadisów i założyciel-eponim jednego z istniejących do dziś i zarazem najbardziej rygorystycznego z mazhabów sunnickich. Ibn Hanbal na długie lata trafił do więzienia.