Dostrzegalnię wyposażono w dwa instrumenty: lunetę z obiektywem 96 mm, własność Maksymiliana Białęckiego, społecznego kierownika dostrzegalni i lunetę Bardou z obiektywem 108 mm, zakupioną w styczniu 1922 roku. Z Towarzystwem współpracowało Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego oraz drukarnia przy ulicy Dobrej 28. W 1925 roku przeniesiono siedzibę Towarzystwa do Budynku Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego przy Alejach Ujazdowskich 6/8 (obecnie 4). Od 22 grudnia 1928 roku, na podstawie zmienionego statutu, stowarzyszenie przyjęło nazwę: „Polskie Towarzystwo Przyjaciół Astronomii”.
Po zakończeniu II wojny światowej grupa naukowców (wśród nich byli: Jan Gadomski, Kazimierz Kordylewski, Tadeusz Kochmański, Lucjan Orkisz, Janusz Pagaczewski, Norbert Ramer, Józef Ryzner) na przełomie 1947/1948 reaktywowała w Krakowie stowarzyszenie pod nazwą „Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii”. Organem prasowym towarzystwa zostało czasopismo „Urania”.