Jej mąż odwrócił głowę - poznał w dziecku własnego syna.
Forma utworu W poemacie główna treść fabularna przeplata się z refleksją moralno-filozoficzną nad opisywanymi wydarzeniami, potępienie postępowania rosyjskiego żołnierza i skarga nad losem Katarzyny - z ostrzeżeniem dla innych dziewcząt, by nie powtarzały jej błędu. Podmiot liryczny pyta o przyczyny zła i niesprawiedliwości na świecie, których symbolem staje się los tytułowej bohaterki, nie jest jednak w stanie znaleźć na nie odpowiedzi - zna je tylko Bóg. Dzieło zawiera równocześnie liczne opisy ukraińskiej przyrody, której piękno - dziki las, kwitnący sad, step - pozostaje w silnym kontraście z tragicznym losem głównej bohaterki (podobny zabieg zostanie zastosowany w poemacie Sen).
Poemat był tłumaczony na język polski przez Bohdana Łepkiego, Antoniego Gorzałczyńskiego i Władysława Syrokomlę, zaś fragmentarycznie - także przez Leonarda Sowińskiego.
Bibliografia M. Jakóbiec, Wstęp [w:] T. Szewczenko, Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974
Linki zewnętrzne Tekst w języku ukr.
Kategoria:Twórczość Tarasa Szewczenki Kategoria:Utwory literackie z 1840 Kategoria:Ukraińskie utwory poetyckie