Boyce zwraca uwagę na dwa problemy z określeniem „frawaszi” w tym tekście. Fragment jest poświęcony w całości Ahurze Mazdzie i wzmianka o frawaszi wydaje się tutaj nie pasować. Druga trudność polegaja na tym, że „po czasowniku yaz– pojawiają się dwa bierniki, wyglądające na jego bezpośrednie dopełnienia, mimo braku spójnika między nimi.”. Zdaniem Narten wstawianie tam spójnika przez tłumaczy jest błędne, a w oryginale chodziło raczej o „Jego czcimy poprzez wybory cnotliwych”. Możliwe więc, że nie chodziło tu o frawaszi jako byty, ale jako „wybór”. Interpretacja ta nie jest jednak powszechnie przyjęta i wielu badaczy ją odrzuca.

Według zwolenników teorii, że chodzi o „wybór”, włączenie frawaszi do wierzeń zaratusztriańskich miało miejsce później. Dołączają do nich także głosy, że wzmianki o frawaszi w najstarszych częściach Awesty mogą być późniejszymi interpolacjami. Wielu Irańczyków było silnie przywiązanych do kultu bohaterskich wojowników lub przodków w ogóle. Przywiązanie to mogło być przeszkodą w przyjęciu nauk Zaratusztry.