Adam Wolff był również znanym żeglarzem, działaczem harcerskim i sportowym. Otrzymał patent kapitana jachtowego morskiego. Uczestniczył m.in. w 20 regatach żeglarskich w kraju i za granicą. Brał udział w igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku, gdzie wystartował w łódce jednoosobowej, zajmując 18. miejsce. W sumie na olimpiadzie startował w trzech biegach, a Polska ostatecznie zajęła 17. miejsce. Przygodę z żeglarstwem Adam Wolff rozpoczął jeszcze przed I wojną światową w Sopocie u dziadka Roberta Wolffa – współwłaściciela największej w Królestwie Polskim księgarni „Gebethner i Wolff”. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zaangażował się w działalność harcerstwa i warszawskiego Akademickiego Związku Sportowego. Należał do Yacht Klubu Polskiego. Był też współzałożycielem Polskiego Związku Żeglarskiego. W latach 1925–1969 zasiadał w Zarządzie Polskiego Związku Żeglarskiego. Po II wojnie światowej sprawował funkcję delegata PZŻ w Małopolsce, na Górnym Śląsku i Opolszczyźnie. Do końca lat 60. pracował na rzecz żeglarstwa. Organizował szkolenia żeglarzy. Wraz z drugą żoną opracował podręcznik dla instruktorów żeglarstwa „Szkolenie żeglarskie...” wydany w 1952 r. (Scholastyka Anna Wolff, Adam Wolff, Szkolenie żeglarskie na stopień żeglarza i sternika jachtowego. Wskazówki dla instruktorów, 1959).