Metoda RLL polega na tym, że grupy bitów są zamieniane na ciągi innych bitów tak, by uzyskać jednoznaczne kodowanie przy ograniczonym minimalnym i maksymalnym czasie bez zmiany sygnału. Zgodnie z tą ideą można uzyskać wiele różnych wersji kodowania. Wersje te oznaczane są cyfrowo np. technika RLL (2,7) oznacza, że najkrótszy czas bez zmiany sygnału wynosi 2 takty, a najdłuższy 7 taktów. Pierwsza liczba decyduje o maksymalnej częstotliwości jaka wystąpi na głowicy zapisującej (tu częstotliwość taktowania / (2+1)), natomiast druga o minimalnej częstotliwości (maksymalnym czasie między zmianami). Zwiększenie pierwszej liczby umożliwia zwiększenie częstotliwości taktowania przy niezmienionej częstotliwości na głowicy zapisującej, ale wymaga to zwiększenia drugiej liczby. Zwiększenie drugiej liczby oznacza zwiększenie maksymalnych czasów, jednak nie można ich zbytnio zwiększać, bo niedokładności w obrotach talerza dysku mogą spowodować nieprawidłowe rozpoznawanie długości sygnału.
Przykłady
W bitach wyjściowych zero oznacza „nie zmieniać kierunku prądu”, jedynka – „zmienić kierunek prądu”.
Przykładowy ciąg bitów 010011 zostanie rozbity na grupy i zakodowany: 010 – 100100 011 – 001000