Pomimo swojego oddania ideałom buddyzmu w pierwszej połowie swoich rządów cesarz Wu prowadził cały szereg kampanii przeciwko Północnej Dynastii Wei. Nie zmieniły one jednak strategicznej równowagi pomiędzy Północą a Południem, która uległa zachwianiu dopiero w momencie wybuchu w północnym cesarstwie wojny domowej, zakończonej jego rozpadem w 535 na Zachodnią i Wschodnią Dynastię Wei. Chociaż cesarstwo Liang nie było w stanie wykorzystać tej sytuacji do podboju Północy to jednak fakt, iż dwie nowe dynastie skoncentrowały się na walce ze sobą być może dał mu chwilę wytchnienia od obcej agresji. W 537 ostatecznie zawarto rozejm ze Wschodnią Dynastią Wei, który miał przetrwać ponad dekadę.
Wojna sukcesyjna i upadek dynastii thumb|Posąg Buddy w tzw. typie Aśoki odnaleziony w Chengdu i datowany na 551. Długie życie cesarza Wu zapewniło Południu wyjątkowy okres stabilności, jednak fundamentalne problemy relacji patron-klient, na której opierała się cesarska władza, jak również cesarskiej sukcesji, pozostały nierozwiązane. Zamęt na Północy spowodował napływ na Południe całego szeregu prominentnych uchodźców. Jednym z nich był dawny generał Wschodniego Wei , który sprzymierzył się z księciem i w 548 na czele kilku tysięcy ludzi zaatakował stolicę.