Antoni Tworek (ur. 5 stycznia 1897 w Łoniowie, zm. 24 grudnia 1942 w Dachau) – polski duchowny katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny Wojciecha i Jadwigi z Hołodych. Antoni został ochrzczony pięć dni po urodzinach. Uczęszczał do miejscowej szkoły powszechnej i do gimnazjum w Sandomierzu, gdzie później kontynuował edukację w Seminarium Duchownym. Ukończeniu nauki towarzyszyło przyjęcie święceń kapłańskich w 1920 roku.
Pracę zawodową rozpoczął jako wikariusz w Ćmielowie, ale po dwóch latach otrzymał pozwolenie na podjęcie dalszej nauki. Studia na wydziale prawa kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego zakończył w 1926 roku, obroną pracy doktorskiej. W odpowiedzi na apel bp. M. J. Ryxa poprosił o pozwolenie podjęcia posługi duszpasterskiej wśród emigracji polskiej we Francji. Pracował początkowo jako kapelan w Montceau-les-Mines i Barlin, a następnie w Oignies. Ze względu na zły stan zdrowia, w listopadzie 1930 roku powrócił do kraju. Mianowany został notariuszem sądu biskupiego i rektorem kościoła św. Jakuba w Sandomierzu. Do wybuchu II wojny światowej ks. Antoni Tworek był spowiednikiem studentów seminarium duchownego, a od 1934 roku sekretarzem redakcji czasopisma „Prawda Katolicka”.