W ostatnich latach rozpoczął badania nad zastosowaniem klejów tkankowych w leczeniu przetok okołoodbytniczych. Także staże w latach 1980 i 1981 w zakresie chirurgii ogólnej i endoskopowej w St. Maria Regionalspital w Visp (Szwajcaria), gdzie poznał nowoczesne metody diagnostyki i leczenia chorób dolnego odcinka przewodu pokarmowego, zaowocowały wprowadzeniem wielu procedur proktologicznych w klinice.
Przez ponad 20 lat był kierownikiem Poradni Proktologicznej przy II Klinice Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej.
Po odbytych szkoleniach na temat wykonywania zespoleń jelitowych przy pomocy krążków biofragmentalnych Valtrac, w Warszawie (1994 r.), Ischgl (1996) i Turku (1998) rozpoczął wykonywanie tego rodzaju zespoleń w praktyce klinicznej jako jeden z pierwszych w Polsce. Następnie we współpracy z Katedrą Fizjologii Zwierząt Akademii Rolniczej we Wrocławiu (prof. Zawadzki, prof. Romański) zapoczątkował badania doświadczalne na świniach określające aktywność mioelektryczną jelita cienkiego po wykonaniu zespoleń jelitowych wykonywanych różnymi technikami operacyjnymi. Badania te wzbudziły duże zainteresowanie wielu ośrodków na świecie. Efektem tych badań była praca habilitacyjna.