Nie został natomiast uwzględniony w napisach filmu Luigiego Comenciniego Persiane chiuse (1951).
Od wędrówki do widowiska mały|Alberto Lattuada i Federico Fellini na planie Świateł variété (1950) Po okresie pracy scenariuszowej u innych reżyserów Fellini zadebiutował jako reżyser filmem Światła variété (Luci del varietà, 1950), zrealizowanym wspólnie z Albertem Lattuadą, o wędrownej trupie cyrkowców. Wśród badaczy panuje zgoda, że o ile Lattuada odpowiadał przeważnie za aspekty produkcyjne filmu, o tyle treść oraz klimat filmu były wytworem Felliniego. Historyk Peter Bondanella pisał, że za sprawą tego filmu Fellini zerwał ze scenariuszami neorealistycznymi i zaznaczył charakterystyczne cechy dalszej twórczości reżysera:
opustoszałe place odzwierciedlające nieautentyczność egzystencji, samotność i osamotnienie bohaterów; gorączkowe nocne zabawy, po których nieuchronnie nadchodzi poranny moment prawdy; korowody licznych komicznych postaci o groteskowych lub niezwykle zabawnych cechach fizycznych, uchwycone w ujęciach z jazdy kamery lub obserwowane poprzez powolne panoramy.