Zef Pllumi OFM właśc. Prenk Pllumi (ur. 1924 we wsi Mali i Rencit k. Lezhy, zm. 26 września 2007 w Rzymie) – albański ksiądz katolicki i pisarz.

Życiorys Syn Gjeto i Luki. W 1931 rozpoczął naukę w prowadzonej przez Franciszkanów szkole w Szkodrze. Wśród jego nauczycieli byli m.in. Gjergj Fishta i Alfons Tracki.

W latach 1943–1944 współpracował z pismem Hylli i Dritës, w tym czasie był też sekretarzem Matiego Prennushiego, prowincjała zakonu franciszkanów. 15 września 1946 został aresztowany przez funkcjonariuszy Sigurimi, wraz z Prendushim i grupą duchownych franciszkańskich. 8 stycznia 1948 został skazany przez Sąd Wojskowy na karę trzech lat więzienia. Karę odbywał w obozach pracy w Bedenie i w Orman-Pojani. Więzienie opuścił w 1949 i przez dwa lata pracował jako pracownik techniczny w muzeum w Szkodrze.

W 1956, już w wieku 32 lat uzyskał święcenia kapłańskie i do 1967 pracował w parafiach w krainie Dukagjini, na północy kraju. Po ogłoszeniu Albanii państwem ateistycznym w 1967, Pllumi podjął pracę w kołchozie. Po kilku latach został aresztowany i skazany na 23 lata więzienia za uprawianie wrogiej propagandy. Karę odbywał w więzieniu w Tiranie i Ballshu, a także w obozach w Bedenie, Orman Pojan, Spaçu, Repsie, Skrofotinë i Shënkollu.