Zwolniony z więzienia, 24 grudnia 1990 odprawił pierwszą Mszę św. w Tiranie we franciszkańskim kościele Shen Ndout. 28 grudnia w siedzibie Ligi Pisarzy i Artystów Albanii odbyło się zorganizowane przez Pllumiego spotkanie poświęcone pamięci Gjergji Fishty, potępianego w okresie dyktatury komunistycznej.
W 1993 znalazł się w grupie duchownych, którzy reaktywowali pismo Hylli i Dritës. Lata 90. były dla Pllumiego okresem intensywnej pracy twórczej. Spośród wydanych przez niego dzieł, szczególne znaczenie mają trzytomowe pamiętniki Rrno vetëm për me tregue (Żyję, aby to opowiedzieć), stanowiące zapis jego życia od czasów wczesnej młodości. Za tę trylogię Pllumi został w 2006 wyróżniony nagrodą Złotego Pióra (alb. Penda e Artë), przyznawaną przez ministerstwo kultury. W tym samym roku został uhonorowany przez prezydenta Alfreda Moisiu orderem Honor Narodu (alb. Nderi i Kombit). thumb|240px|Pomnik Pllumiego w Shengjinie W grudniu 2005 Pllumi udzielił kontrowersyjnego wywiadu dziennikowi Shekulli, w którym wypowiedział się przeciwko dominacji w Kościele albańskim księży-cudzoziemców, co w jego opinii miało stanowić zagrożenie dla narodowego charakteru tej wspólnotyZef Pllumi, Shqipëria e pushtueme prej priftërinjve të huaj, rozm. Belina Budini, Shekulli 23 XII 2005.