Baryt (gr. baros – „ciężki”, chodzi o charakterystyczną dla barytu gęstość; dawniej także jako szpat ciężki, szpat boloński) – minerał z gromady siarczanów (siarczan baru).
Właściwości thumb|200px|left|Struktura barytu kryształy o pokroju tabliczkowym, rzadko słupowe; skupienia książkowe, rozetkowe konkrecje (róże barytowe), pseudomorfozy; skupienia mozaikowe, często zbite, ziemiste, ziarniste, włókniste, naciekowe, skorupowe; nierozpuszczalny w wodzie i kwasach; Dyspersja: 0,016 Pleochroizm: wyraźny Luminescencja: w zakresie bliskiego UV świecenie białe, niebieskozielone i szare; w zakresie dalekiego UV świecenie bladozielone, białoróżowe, kremowobiałe i żółtozielone
Rozpuszcza się tylko w stężonym, gorącym kwasie siarkowym. Jest trudno topliwy.
Występowanie Minerał rozpowszechniony w żyłowych utworach hydrotermalnych niskich temperatur, konkrecje w skałach osadowych, w wyniku zmian metasomatycznych. Współwystępuje z takimi minerałami jak: galena, sfaleryt, chalkopiryt, piryt, fluoryt, kalcyt, kwarc, celestyn, siarka, syderyt, ankeryt czy cynober.