Warnak (oryg. ukr. Варнак) – poemat Tarasa Szewczenki, napisany w czasie zesłania poety do Orska za działalność w Bractwie św. Cyryla i Metodego. Okres jego powstania szacowany jest na pierwszą połowę roku 1848. Wiersz został po raz pierwszy opublikowany w rozszerzonym wydaniu Kobziarza w 1867.

Okoliczności powstania utworu Warnak należy do dzieł napisanych w więzieniu w Twierdzy Orskiej, pomimo nałożonego na zesłanego artystę zakazu pisania i malowania. Podobnie jak inne wiersze z tego okresu, został zapisany po raz pierwszy w notesie, jaki autor ukrywał przed konfiskatą w bucie (stąd określenie „poezja zacholewna”). Dzieło to, określone przez Mariana Jakóbca najlepszym z poematów napisanych przez Szewczenkę na zesłaniu, pozostaje pod wpływem znanej autorowi tradycji romantycznej. Jako możliwe źródła inspiracji dla jego napisania – obok osobistych doświadczeń więziennych – autor ten wymienia dzieła takie jak Wojnarowski Konrada Rylejewa, Bracia rozbójnicy Aleksandra Puszkina oraz Więzień Chillonu George’a Byrona. Zdaniem Leonida Nowiczenki Szewczenko zapisał w poetyckiej formie autentyczną opowieść spotkanego na zesłaniu zbiegłego więźnia.