W latach 1923–1925 dowódca 14 Korpusu Strzeleckiego wykonującego zadania specjalne na polecenie sztabu Armii Czerwonej, dowódca 1 Korpusu Kawalerii Czerwonych Kozaków. W latach 1925–1931 zastępca dowódcy szeregu okręgów wojskowych, a w latach 1931–1937 dowódca Północno Kaukaskiego Okręgu Wojskowego, od 1934 członek Rady Wojskowej ZSRR.
W okresie wielkiego terroru członek składu sędziowskiego w procesie Michaiła Tuchaczewskiego i 7 skazanych na śmierć dowódców Armii Czerwonej 11 czerwca 1937. Aresztowany przez NKWD 19 sierpnia 1937 pod zarzutem udziału w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej. 14 czerwca 1938 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR. Rozstrzelany tego samego dnia w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą, pochowany anonimowo.
Zrehabilitowany 1 września 1956 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR. W 1960 w Wierchnieuralsku odsłonięto pomnik na jego cześć.
Odznaczony: Orderem Czerwonego Sztandaru dwukrotnie i bronią honorową
Bibliografia Wielka Encyklopedia Radziecka, t. XI, Moskwa 1973. W.M. Iwanow, Marszał Tuchaczewskij Wojeizdat, Moskwa 1990. Каширин Николай Дмитриевич
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Komandarmowie II rangi Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1938