Wobec postępów armii rosyjskiej w Galicji Wschodniej 29 sierpnia, a więc już w dwa dni po rozkazie księcia Fryderyka z 27 sierpnia tego roku, rozpoczęto ewakuację legionu ze Lwowa na zachód. Prace polityczne i wojskowe były sabotowane przez pro-rosyjsko nastawionych endeków. I pomimo wzrastającej liczba ochotników (która wyniosła 6,2 tysiąca), po dotarciu do Mszany Dolnej - przez Lubień Wielki, Rudki, Sambor, Chyrów, Sanok i Jasło (10–18 września), większość żołnierzy pod wpływem tej agitacji, rozeszła się do domów. Organizatorem ewakuacji był hrabia Aleksander Skarbek, który w dniu 6 września w Sanoku sprzeciwił się objęciu dowództwa nad legionem przez kapitana Jasienickiego. Przez dwa tygodnie Legion Wschodni stacjonował w Sanoku, gdzie opiekę nad nim roztoczył prezes sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Adam Pytel, a wsparcia udzielała ludność miasta. Legion Wschodni został przyjęty w miejscowej fabryce maszyn i wagonów przez Ludwika Eydziatowicza i Juliusza Brunę (dyrektora i urzędnika tejże).