Do najważniejszych dzieł tego kręgu problemowego należą wspomniana wyżej rozprawa doktorska, a także monumentalna, dwutomowa antologia (wraz z Anną Hochfeldową) Filozofia i myśl społeczna w latach 1865–1895, w ramach serii „700 Lat Myśli Polskiej” (1980), przekłady i opracowania naukowe prac Comte’a, trzy monografie w serii „Myśli i Ludzie” (Comte – 1966, Renan – 1969, Claude Bernard – 1970), oraz Ortodoksja i rewizja w pozytywizmie francuskim (1967), która jest monografią z zakresu szeroko rozumianej historii idei, bliską metodologicznie czynnej wówczas 'szkole warszawskiej".

Drugi etap badań niejako organicznie wyrósł z pierwszego – składają się nań prace dotyczące innych jeszcze niż pozytywizm nurtów francuskiej filozofii XIX wieku. W pracach tych została przeprowadzona dogłębna analiza różnych odmian francuskiego spirytualizmu wywodzącego się od Maine de Biran oraz eklektyzmu, neokrytycyzmu, filozofii „refleksyjnej” i filozofii religijnej. Zwieńczeniem tych poszukiwań było zainteresowanie filozofią Henri Bergsona, która na dłużej stała się wyróżnionym obszarem badań Barbary Skargi. Do najważniejszych publikacji z tego okresu należą: fundamentalna antologia tekstów z filozofii francuskiej XIX wieku (1978), Kłopoty intelektu. Między Comte’em a Bergsonem (1975) oraz Czas i trwanie.