Od lutego 1915 objął dowództwo Oddziału Lotnego POW okręgu radomskiego. 17 maja 1922, za udział w wielu akcjach dywersyjnych, a w szczególności za poświęcenie i bohaterstwo wykazane podczas wysadzania mostu kolejowego pod Tłuszczem, odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. Po rozwiązaniu oddziałów lotnych wstępuje do Legionów, służył m.in. w 1 pułku ułanów.
Od listopada 1916 ponownie oddelegowany do POW w okręgu kieleckim. Na początku 1917 r. z inicjatywy PPS, został wyreklamowany z POW i skierowany od działań w Pogotowiu Bojowym PPS. Zadrażnienia pomiędzy PPS a POW spowodowały, że Centralny Komitet Robotniczy PPS postawił przed sądem partyjnym Jareckiego wraz z Józefem Kobiałko, Wacławem Fabierkiewiczem i Tadeuszem Szturm de Sztremem, za kontaktowanie się z POW bez zgody partii, oraz nielegalne akcje ekspropriacyjne. Sąd partyjny zawiesił go w czynnościach członka Wydziału Bojowego.
W styczniu 1918 r. ponownie wszedł do Centralnego Wydziału Pogotowia Bojowego PPS, kierując działem organizacyjnym. Był również instruktorem okręgu łódzkiego. Brał udział w akcjach bojowych m.in. wraz z Józefem Korczakiem w lutym 1918 r.