Klęska Kapui odwróciła nastroje wśród wielu jego sojuszników i pozycja Hannibala zaczęła słabnąć. W Apulii przeciwko Hannibalowi stanęły dwie armie. Pierwsza pod dowództwem konsula Marka Klaudiusza Marcellusa. Drugą dowodził prokonsul Gnejusz Fulwiusz Centumalus. Łącznie były to cztery legiony rzymskie oraz kontyngent sojuszniczy podobnej wielkości. Marcellus zdobył miasto Salapia i zniszczył tamtejszy garnizon Kartaginy. Po tym niepowodzeniu Hannibal wycofał się, a Marcellus przeniósł się do Samnium i zdobył jeszcze dwa miasta, które służyły jako bazy Kartaginy w tym regionie. W międzyczasie Hannibal powrócił do północnej Apulii i zdołał zaskoczyć Centumalusa, gdy ten oblegał Herdonię. Pomimo przewagi liczebnej Kartaginy, prokonsul przyjął bitwę. Ustawił swoją armię w dwóch liniach bojowych i starł się z piechotą kartagińską. Hannibal poczekał, aż Rzymianie i ich sojusznicy będą związani bitwą i wysłał swoją numidyjską kawalerię, aby ich otoczyła. Część Numidyjczyków zaatakowała obóz rzymski, a pozostali napadli na tylny linię wojsk Rzymian i rozproszyli ją. To samo stało się z Rzymianami walczącymi na pierwszej linii. Centumalus, jedenastu (z dwunastu) trybunów wojskowych i 8 tysięcy żołnierzy zginęło.