Ostatnie lata i śmierć (1914–1919) Po rezygnacji Qemali opuścił Albanię. Próbował angażować się w politykę z emigracji, sprzeciwiając się okupacji albańskiej podczas I wojny światowej. Ostatecznie osiadł we Włoszech, w Perugii, gdzie zmarł 24 stycznia 1919 roku, krótko przed rozpoczęciem konferencji pokojowej w Paryżu. Jego prochy zostały sprowadzone do Wlory i pochowane z honorami państwowymi w 2002 roku.
Dziedzictwo Ismail Qemali jest powszechnie czczony w Albanii jako "Ojciec Niepodległości". Jego największym osiągnięciem było doprowadzenie do proklamacji niepodległości 28 listopada 1912 roku i stworzenie podstaw albańskiej państwowości w kluczowym momencie historycznym. Uosabiał dążenia Rilindji Kombëtare (Odrodzenia Narodowego) i stał się symbolem jedności narodowej, mimo głębokich podziałów w albańskim społeczeństwie. Jego wizja Albanii jako nowoczesnego, niepodległego państwa europejskiego pozostaje fundamentalna dla albańskiej tożsamości. Budynek we Wlorze, gdzie ogłoszono niepodległość, jest dziś Muzeum Niepodległości, a 28 listopada jest świętem narodowym.